Waarom low-flow anesthesie van belang is voor patiënten en de planeet
Al in 1924 publiceerde R.M. Waters een artikel in Anesthesia & Analgesia waarin hij verbeteringen in kosteneffectiviteit, comfort en patiëntenwelzijn presenteerde als voordelen van het gebruik van een rebreathingsysteem tijdens anesthesie. [1] Meer dan een eeuw later gelden deze voordelen nog steeds en met de huidige focus op duurzaamheid draagt low-flow anesthesie ook bij aan het welzijn van onze planeet.
Low-flow anesthesie biedt voordelen voor de longen, de kosten en het milieu
Bij low-flow anesthesie maakt het rebreathingsysteem gebruik van een verse gasflow (FGF) die lager is dan de alveolaire ventilatie van de patiënt. Deze techniek maakt gebruik van minder anesthetica dan conventionele systemen, stoot minder gas uit in de atmosfeer en verbetert de dynamiek van de ingeademde lucht. Een lage flow wordt over het algemeen gekenmerkt door een verse gasflow van minder dan 1,0 l/min. Bij een minimale flow wordt de FGF verlaagd tot 0,5 l/min.
Moeten we overstappen op anesthesie met een lage of minimale flow?
Het verminderen van de verse gasflow (FGF) biedt verschillende voordelen:
|
|
Economische voordelen |
De kosten voor anesthetica vormen een aanzienlijk deel van de totale eigendomskosten van anesthesieapparatuur. Het verminderen van het verbruik van anesthetica in uw operatiekamer zal een positief effect hebben op de totale uitgaven van uw ziekenhuis.
|
|
Impact op het milieu |
Bij low-flow anesthesie komt er minder anesthesiegas vrij in de atmosfeer, waardoor de milieu-impact van gefluoreerde middelen en stikstofoxide wordt verminderd. Dit draagt bij aan een verminderde afbraak van de ozonlaag en een lagere uitstoot van broeikasgassen.
Patiëntcomfort en veiligheid
|
|
|
Een lage FGF verbetert de stromingsdynamiek van ingeademde gassen, verhoogt de mucociliaire klaring, helpt de lichaamstemperatuur te handhaven en vermindert vochtverlies.
|
|
Veiligheid van OK-personeel |
Doordat er minder ongebruikt, overtollig gas in de atmosfeer terechtkomt, wordt de concentratie van anesthesiegas in de operatiekamer aanzienlijk verminderd. Dit minimaliseert het risico voor het operatiekamerpersoneel.
Eenvoudigweg low-flow anesthesie
Veilig. Duurzaam. Slim.
Dit nieuwe klinische boekje biedt een stapsgewijze handleiding voor het uitvoeren van low-flow en minimal-flow anesthesie met de Flow Family. Het combineert wetenschappelijke achtergrondinformatie met praktische instructies om veilig en zelfverzekerd gebruik in de dagelijkse praktijk te ondersteunen.
Hierin vindt u:
- Duidelijke uitleg over de low-flow techniek.
- Praktische richtlijnen voor het toepassen ervan met Flow Family anesthesietoestellen.
- Inzichten op het gebied van veiligheid, duurzaamheid en economische voordelen.
Omdat duurzame, slimme anesthesie niet alleen de toekomst is. Het is iets waar we vandaag mee kunnen beginnen, ademteug voor ademteug.
Wat zijn de mogelijke risico's van low-flow anesthesie?
Hypoxische mengsels
De vorming van hypoxische mengsels vormt een van de grootste risico's bij het gebruik van low-flow anesthesie. Het verminderen van de toevoer van vers gas in een rebreathingsysteem resulteert in een verschil tussen de geleverde O2-concentratie (FD) bij de gasuitlaat en de ingeademde O2 (FIO2). Bijgevolg wordt FIO2 lager dan de fractie van de toegediende zuurstof (FDO2). Dit wordt mogelijk niet altijd voldoende onderkend en als de instellingen niet worden aangepast, kunnen hypoxische mengsels ontstaan. Er is aangetoond dat een actieve, hypoxiebewaker de vorming van hypoxische mengsels voorkomt. [2]
Onvoldoende diepte van de anesthesie
Tijdens low-flow anesthesie bestaat het risico dat de concentratie van het anesthesiegas onvoldoende is. Door rebreathing kan de ingeademde concentratie afwijken van de door de anesthesioloog ingestelde waarde, wat kan leiden tot een gevoel van controleverlies. De ingestelde niveaus van O2 en anesthetica komen mogelijk niet overeen met de ingeademde niveaus. Bovendien zijn er frequente aanpassingen aan verdampers, zuurstofconcentratie en verse gasflow vereist, wat vooral tijdens de inductiefase veeleisend kan zijn. Geautomatiseerde doelregeling lost dit op door rechtstreeks te streven naar de gewenste concentratie van het anestheticum aan het einde van de uitademing (EtAA), waardoor onderdosering wordt verminderd en problemen als gevolg van een lage verse gasflow worden geëlimineerd. Automatic Gas Control (AGC) maakt continue, handmatige aanpassingen van FGF, FiO2, en EtAA overbodig. Door FiO2 direct te reguleren, wordt hypoxie voorkomen. Door EtAA met de gewenste snelheid te reguleren, wordt het risico op onder- of overdosering verminderd.[3]